Puisi: Doa kanggo Kowen sing Adoh

spot_imgspot_imgspot_img

Doa kanggo Kowen sing Adoh

Doa iki kukirim kanggo kowen sing adoh ning kana.
Sanajan kowen ngerti kita kepisah jarak lan wektu.
Aku ora ngerti kowen ana ning ngendi.
Jejakmu raib ning butiran pasir sahara.

Nanging sing jelas kowe ana ning kana, siulan seneng,
amarga kumpul karo para Auliya.
Panggonan ing ngendi kabeh wong pengin ana.

Doaku bakal tansah terpatri ning dada,
ngarep-arep bisa ngunjungi kowen,
bareng karo lautan putih manungsa.
Ning saben helaan napas bengi,
kutautakan rindu ing doaku.
Nyentuh langit sing adoh,
nekani jejakmu sing tersembunyi.

Kowen ning kana, ing bahagia abadi,
bareng para auliya sing suci.
Nyemai katentreman ing surga sing ora ana tara,
dadi cahya ing kegelapan uripku.

Doa iki nggalir ning saben denyut nadiku,
ngarep-arep wektu bakal nepungake kita.
Ing antarane lautan putih manungsa,
bareng-bareng nyusuri dalan menyang surga.

Sanajan jarak lan wektu misahake kita.
Doa iki minangka jembatan ati,
ngubungake rindu sing ora terucap.
Ngahantar harapan ing angin bengi.

Aku ning kene, kowen ning kana.
Nanging doa iki ngiket jiwa,
dadi cahya penuntun langkah,
menuju panggonan ing ngendi kabeh wong pengin ana.

Ciputat, 26 Juni 2024

***

Doa untukmu yang Nan Jauh

Doa ini kukirim untukmu yang nan jauh di sana.
Meskipun kau tahu kita terpisah jarak dan waktu.
Aku tidak tahu engkau ada di mana.
Jejakmu raib dalam butiran pasir sahara.

Tetapi yang jelas engkau di sana bersiul bahagia,
sebab berkumpul dengan para Auliya.
Tempat di mana semua orang ingin berada.

Doaku akan selalu terpatri dalam dada,
berharap bisa mengunjungimu,
bersama dengan lautan putih manusia.

Di setiap helaan napas malam,
kutautkan rindu dalam doaku.
Menyentuh langit yang jauh,
menghampiri jejakmu yang tersembunyi.

Engkau di sana, dalam bahagia abadi,
bersama para auliya yang suci.
Menyemai kedamaian di surga yang tiada tara,
menjadi cahaya dalam kegelapan hidupku.

Doa ini mengalir dalam setiap denyut nadiku,
mengharap waktu kan mempertemukan kita.
Di antara lautan putih manusia,
bersama-sama menyusuri jalan ke surga.

Meski jarak dan waktu memisahkan kita.
Doa ini adalah jembatan hati,
menghubungkan rindu yang tak terucap.
Menghantarkan harapan di angin malam.

Aku di sini, kau di sana.
Namun doa ini mengikat jiwa,
menjadi cahaya penuntun langkah,
menuju tempat di mana semua ingin berada.

Ciputat, 26 Juni 2024

spot_imgspot_imgspot_img
Malik Ibnu Zaman
Malik Ibnu Zaman
Malik Ibnu Zaman, kelahiran Tegal Jawa Tengah. Malik, menulis sejumlah cerpen, puisi, resensi, dan esai yang tersebar di beberapa media online.
- Iklan -spot_img

TINGGALKAN KOMENTAR

Silakan masukkan komentar anda!
Silakan masukkan nama Anda di sini